تلفن :  ۴۴۹۶۵۶۱۱ - ۴۴۹۶۵۶۰۹

دیگ آب گرم

دیگ آب گرم (بویلر آبگرم)

دیگ آب گرم (Hot Water Boiler) یا بویلر آبگرم، یک مخزن تحت فشار می باشد که در آن سیال عامل تحت فشار، گرم شده و مورد استفاده قرار می گیرد. آب به عنوان سیال عامل بیش تر بویلرها  با ظرفیت حرارتی بالا توان ذخیره انرژی مورد نیاز را دارد.

دیگ های آبگرم در سیستم های گرمایشی مورد استفاده قرار می گیرد و با جاسازی آن در موتورخانه ساختمان می توان گرمایش محیط را تامین کرد.

دیگ های آب داغ نیز از انواع دیگر بویلر ها هستند که در فشار های بالاتر آب بالای ۱۰۰ درجه سانتی گراد تولید می کنند.

                                                                                1

بازه استفاده از دیگ های آبگرم

دیگ های آبگرم معمولا از ظرفیت ۸۰,۰۰۰ کیلوکالری بر ساعت تا ۱۶,۰۰۰,۰۰۰ کیلوکالری بر ساعت تولید می شود.

دیگ های آبگرم و آب داغ از فشار ۲ بار تا ۲۰ بار تولید می شود. و معمولا در سیستم های گرمایش مرکزی (موتورخانه) برای تولید آبگرم رادیاتور، فن کویل، یونیت هیتر، گرمایش از کف و … مورد استفاده قرار می گیرد.

مشابه این نوع از دیگ ها در ظرفیت پایین می توان از پکیج های دیواری نام برد و در ظرفیت های بالا نیز سیستم موتورخانه مرکزی با بخار به عنوان روشی دیگر برای گرمایش ساختمان مطرح می شود.

محاسبه ظرفیت دیگ های آبگرم

برای محاسبه ظرفیت دیگ های آبگرم برای یک ساختمان پارامتر های متعددی دخیل هستند از جمله:

  • متراژ ساختمان
  • تعداد طبقات ساختمان (تاثیر بر روی فشار کاری دستگاه)
  • محل کار دستگاه
  • کاربری محل مورد استفاده
  • تعداد افرادی که در محل هستند
  • دمای هوای محیط در طول سال
  • ارتفاع از سطح دریا
  • راندمان شرکت سازنده
  • و …

برای این محاسبات ، نرم افزار کریر بهترین راه حل می باشد و مهندسین تاسیساتی خبره در این زمینه با این نرم افزار محاسبات بار گرمایشی و سرمایشی ساختمان را محاسبه می کنند.

اما برای تخمین بار گرمایی یک ساختمان معمولا متراژ زیربنای ساختمان را در عددی بین ۵۰ تا ۲۰۰ (بر اساس شهر یا کشور محل نصب دستگاه) ضرب می کنند تا ظرفیت دیگ به کیلو کالری بر ساعت بدست آید.

برای مثال:

یک ساختمان با زیربنای ۱۰۰۰ متر مربع در شهر تهران برای گرمایش به دیگ آبگرمی به ظرفیت ۱۵۰,۰۰۰=۱۰۰۰*۱۵۰کیلو کالری بر ساعت نیاز دارد. (بدون احتساب آبگرم مصرفی)

 انواع دیگ های آبگرم

دیگ های آبگرم  در حالت کلی از نظر جنس به دو دسته ی زیر تقسیم می شود:

  • دیگ های آبگرم فولادی
  • دیگ های آبگرم چدنی

این دسته بندی از رایج ترین تقسیم بندی های دیگ های آبگرم می باشد.

دیگ های آبگرم فولادی

دیگ های آبگرم فولادی، بویلر هایی هستند که در آن از فولاد کربنی به عنوان متریال در بویلر استفاده شده است.

این نوع از دیگ های آبگرم به صورت زیر تقسیم بندی می گردد:

بویلرهای فایر تیوب آبگرم

بویلر های آبگرم فایرتیوب یا لوله آتشین، بویلر هایی هستند که با عبور آتش و دود از درون لوله ها، آب اطراف لوله ها را به درجه حرارت مورد نظر می رساند.

این بویلر ها یکی از انواع بویلر های فایر تیوب هستند که برای تولید آبگرم  مورد استفاده قرار می گیرند.

                                                                         2

بویلرهای واتر تیوب آبگرم

بویلر های آبگرم واترتیوب یکی از انواع بویلرهای آبگرم است که جدیدا در دنیا به صورت عمده مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع از بویلر ها از انواع بویلر های واترتیوب است که برای تولید آبگرم مورد استفاده قرار می گیرند.

بویلر های واتر تیوب آبگرم  دارای راندمان بالاتری از انواع دیگر بویلر های آبکرم است. در این نوع از بویلر ها آب در درون لوله ها می باشد و بنا بر قوانین استوانه های جداره نازک توان تحمل فشار بالاتری را دارند.

دیگ های آبگرم چدنی

در این نوع از دیگ ها از چدن به عنوان متریال اصلی استفاده شده است .

این دیگ ها نسبت به دیگ های فولادی عمر کوتاه تری دارند ولی حمل نقل آن ها بسیار آسان تر است .

این نوع از دیگ های آبگرم تحمل فشار های بالا را ندارند و معمولا در گرمایش ساختمان هایی با ارتفاع کم از آن ها استفاده می شود.